داستانهای بزرگ آنهایی هستند که میشنوید و دلتان میخواهد دوباره بشنوید؛ داستانهایی که میتوانید از هر کجا که هستید وارد جهان آنها شوید و با خیال آسوده در آن سکونت کنید. این داستانها شما را با هیجانها و پایانهای آمیخته به ترفند فریب نمیدهند، شما را با آنچه قابل پیش بینی نیست، حیرتزده نمیکنند. این داستانها مانند خانه ای که در آن زندگی میکنید، آشنا و مأنوسند؛ یا چون بوی پوست محبوبتان، پایانی مشخص دارند، اما طوری به آنها گوش میدهید که پنداری نمیدانید.

حکایت این است که میدانیدروزی میمیرید، اما طوری زندگی میکنید که پنداری مرگی در کار نیست. در داستانهای بزرگ میدانید چه کسی میمیرد، چه کسی زنده میماند، چه کسی به عشق میرسد و چه کسی نمیرسد. و با اینحال، میخواهید همه ی اینها را دوباره بدانید. این همان راز و سحر این داستانهاست.

آرونداتی روی- رمان نویس هندی*

*به نقل از کتاب: در باب داستان. ریچارد کرنی. ترجمه: سهیل سُمی. ققنوس، 1384